Home

Nieuwsflits 1 Sept Terengganu

Terengganu voor anker.

Voor jullie....goedemorgen allemaal, we hopen dat iedereen heeft genoten van de vakantie.

Hier alles kits, we zijn weer terug voor anker in Terengganu, met de mooie brug en de twee torens!

Zijn hier nu bijna 2 maanden, en hopen volgende week zuid te gaan richting TIOMAN, waar we moeten uitklaren voor 28 september. De wind is momenteel zuid-zuidoost-West, dus tegen, meestal 15-20 kn.
(niet leuk).

Maar eerst even onze bevindingen voor wat betreft de eilanden hier.
Eerst naar Rendang gegaan en daar op 3 plaatsen geankerd, waarvan de eerste 2 niet bepaald lekker waren door de swell en wind. De derde ankerplaats noord gaf betere beschutting de eerste 3-4 dagen, met kraakhelder water, ontelbare schildpadden en mooi koraal met veel gekleurde vissen, schitterend!
Maar ook...schijtende vleermuizen zo groot als anderhalve kraai, elke morgen alles volgescheten, ba ba!

Met de dingy elke dag naar het witte strand en eten in het dorpje, mmmmm! Onderweg ernaar toe riep een vrouw ons en overhandigde ons 3 mango's, en verwelkomde ons in het dorp, prachtig, waar maak je dat nog mee...juist, HIER!

Na 3-4 dagen hadden we genoeg van die schijters, en zijn naar de 20 mijl noordelijker gelegen Besar en Kecil gegaan.
Wat een drukte, een oorverdovend geluid vanaf de diskotheek, honderden bootjes etc.etc. een Backpackers eiland!
Na 2 dagen waren we helemaal gaar, slecht slapen en dus...wegwezen naar de overzijde. Ook de Moskee had alle zeilen bijgezet met speakers, zelfs Allah had z,n oren dicht denk ik.

Andere eiland was een stuk rustiger v.w.b. de muziek, wel heeeeel veeeel touristen bootjes, maar ja, die willen ook genieten en hebben er waarschijnlijk dik voor betaald. Het seizoen is hier kort, 6-7 maanden, in die maanden moet het worden verdiend! Niks mis mee, we zijn allemaal gasten!

Zwemmen echter kun je wel vergeten, tenzij je tegen de boot aan blijft OF een dead wish hebt.
Motorbootjes zijn vaak ook erg nieuwsgierig, en komen heel dichtbij om te kijken, nou ja, moet kunnen!

Hier in Chinatown kun je ook lekker eten, gisteren gratis gegeten, een oudere mevrouw verwelkomde ons, gaf Marianne een paar knffels en kussen, diende vervolgens het eten op, en toen we wilden betalen, weigerde ze het geld aan te nemen. Ze kuste en knuffelde Marianne opnieuw, en zei dat het de wil van God was dat we daar aten, en dus hoefden we niet te betalen. Dit moet je meemaken, anders zou je het niet geloven, wij vinden die vriendelijkheid zo bijzonder, dat we er bijna ontroerd van worden. (Marianne dan!). IK ben de stoere kerel, niks ontroering voor mij natuurlijk,ha.

IK werd wel een beetje óntroerd' toen we ergens zaten te eten en we een HARDE klap hoorden, een jeugdig persoon voorbij zagen vliegen en met een rotklap op het wegdek terecht zagen komen, ( op scooter).

"dokter" Ad onmiddellijk er naar toe, (terwijl de meeste gewoon bleven zitten), en constateerde dat het er NIET goed uitzag. Stuiptrekkingen, bloed etc. Meteen gevraagd om Ambulance te bellen, maar ja...dat kost geld! Op een gegeven moment bemoeide iedereen zich ermee, deden ze zijn helm af, ondanks dat ik vroeg dat niet te doen, ze begonnen te bidden, en moest ik z,n hoofd vast houden, anders lag die op het wegdek. Na 25 min. kreeg ik de indruk dat mijn aanwezigheid niet langer op prijs werd gesteld, en heb ik me terug getrokken. De ambulance kwam nadat er 2 motor agenten al waren gearriveerd, die hadden meer aandacht voor de schade, die behoorlijk groot was aan 2 wagens.
Ik heb gedaan wat ik dacht te moeten doen, de rest is aan Allah denk ik.

 
Main Menu