Home Nieuws Wereldreis 2011 Juli 2011 26 Juli (2)

Ongeloofelijke verhalen...

Woensdag, 26 juli 2011, Culatra

Te zot voor woorden, ambtelijke bureaucratie ten top!!

Zoals gisteren gemeld zijn we, naar nu blijkt , door de Marine aangehouden en
ondervraagd.
Dat ze daarbij niets hebben verzuimd om iets te vinden waardoor ze actie konden
ondernemen, was in ieder geval voor ons duidelijk! Vaarbewijs, keuring datum van
brandblussers en redding vesten, vuurwerk, verzekering, lifesling, boeien om naar
drenkelingen te gooien, alles, maar dan ook alles moesten ze zien. Ook werd er in de
boot gekeken en dat alles met 4 man en een groot schip op kleine afstand die steeds
in radio contact stonden. Ook is gevraagd om de coördinaten op te geven, voor het
geval de GPS het niet zou doen. Steeds liep er één man over het dek rond te kijken
alsof we iets hadden verborgen. Je hoort mij NIET klagen over controle,s, die zijn
nou eenmaal noodzakelijk in onze huidige maatschappij, jammer doch helaas! Maar als
je dan hoort van het marine opperhoofd dat we zo,n beetje illegaal in zijn land
zijn, breekt toch even de pleuris uit, hoezo EU! We moesten zoals al eerder vermeld
contact opnemen met de Policia Maritiem of Harbor Police zo spoedig mogelijk. Dat
kon volgens die droplul 



in Faro of Olhao. Ikke me toch wel een beetje zorgen gemaakt over het feit waarom gotverdegotver. ons dat nou weer moet overkomen en wat die andere pennenlikkers voor verrassingen zouden hebben. Vanmorgen vroeg dus met de tweede ferry naar Olhao met een aktetas vol met papieren, want die hebben we, daar ontbreekt het niet aan. Direct door naar het gebouw van de Police Martiem én daar ontdekte we iets bijzonders, n.l. WAAROM dit land in een diepe financiële crises zit en daar de eerste 800 jaar ook NIET zal uitkomen, n.l. AMBTELIJKE BUREUCRATIE, die hier tot een ware kunst is verheven, en mijn inziens nog lang de top niet heeft bereikt. In de eerste plaats gingen we netjes zitten om onze beurt af te wachten en als we niets hadden ondernomen, zaten we er nu nog. Op een gegeven moment kwam er een 'dame' naar voren, die sterke gelijkenis had met een actrice die ik kende van een film over de SS. Ze vroeg in het Portugees wat we kwamen doen, althans dat idee had ik en ik probeerde ze iets duidelijk te maken over " onze" bedoelingen. Ik werd gelijk afgekapt en ze riep ergens naartoe. Dankzij een vriendelijke Portugees, die ook zat te wachten kwam ze even later weer in actie om iemand wakker te schudden voor ons, allemaal op een bitserig toontje. Na een uurtje of zo kwam er een geüniformeerde aan die we moesten volgen naar een kantoor. Toen ik in het Engels probeerde uit te leggen hoe de Portugese vork in de steel zat, riep hij dat het een formaliteit was en lulde nog wat, hetgeen ik niet kon verstaan, waarop ik vroeg om dat nog een keertje te herhalen, allemaal heel rustig én vriendelijk, ondanks dat ik zowaar kookte. De man sprong zo ongeveer uit elkaar en riep dat we over 5 of 10 min.maar terug moesten komen en ergens koffie moesten drinken. Nou kan ik zo,n man wel proberen uit te leggen dat ik overdag alleen maar bier drink, maar dat heb ik niet gedaan, alleen voor het ONTPLOFFINGS GEVAAR van de arme ziel. We hebben ons dus weer naar buiten begeven om precies 10 min. later terug te komen. Die handgranaat zat nog op z,n stoel, dus ik er op af met de woorden…A,m back, dat heb ik Zwartsenegger ( of zo iets) ook eens horen zeggen in een van z,n films, de man keek me aan en maakte een gebaar van…ga maar zitten eikel, er komt zo iemand naar je toe. En dat was zo, na een half uurtje kwam er een echte agent, met knuppel, pistool en spuitgas ( lachgas gebruiken ze daar denk ik niet) en het BEELD veranderen COMPLEET. Niet dat er minder bureaucratie ging komen, integendeel, maar het werd allemaal een stuk vriendelijker. Ik legde uit dat we zeilden, dat we van NEDERLAND kwamen en gisteren waren gecontroleerd door de Marine. Toen ik uitlegde dat we ons moesten melden van die dwaas, keek hij op en riep, jullie zijn toch Europeanen. Die mannen bezorgen ons alleen maar meer werk en ze denken dat ze van de politie zijn, ' én dat zijn ze niet' riep hij er achteraan. Hij snapte er helemaal niets van en ging zich even in verbinding stellen met de chef. Na 5 min. kwam hij terug en zei dat het iets duidelijker was geworden, we moesten n.l. een vaarbelasting betalen, maar niemand kwam daar ooit om zei hij er ook nog bij. Nou, WIJ GLIMMENDEGLOEIENDE OOK NIET!



Hij zei dat je dan 6 maanden in Portugal mocht rondvaren. We willen helemaal geen 6 maanden rondvaren en zéker geen belasting betalen en daar kwamen we ook niet voor. Toen ik vroeg wat dat dan wel zou gaan kosten zei hij daar niks van te weten. We moesten naar de balie met onze papieren en het daar verder regelen, hij zou dat kanalje wel even bijpraten! Om een lang verhaal nóg langer te maken….we moesten onze paparassen overhandigen en een half uur later kregen we een stel formulieren overhandigd met de rekening…..2 euro!!! Ze lulde iets van…goedendag stelletje eikels, ik hoop dat ik je niet meer terug zie, nou, toen zat ze op het goeie spoor, we liepen er bijna de deur uit, na eerst de Portugees te hebben bedankt voor zijn bemiddeling. Lang verhaal, maar ik moest het kwijt!